Achtergrond
Waarom een Transcheck?
Onder tieners en jongvolwassenen zijn identiteitsvragen sterk toegenomen sinds de komst van smartphones, TikTok en Instagram. Wat eronder zit, blijkt vaak iets anders dan "trans zijn".
De cijfers: wat gebeurde er sinds 2010?
In Nederland steeg het aantal aanmeldingen bij genderpoli's van een paar honderd per jaar in 2010 naar meer dan tweeduizend per jaar in 2022. De grootste toename: tienermeisjes. Voor 2010 was de verhouding ongeveer 1 op 1 (jongens en meisjes); nu staat die op 3 op 1, met meisjes in de meerderheid.
Datzelfde patroon zie je in het Verenigd Koninkrijk, Zweden, Finland, Denemarken en de VS — een explosieve, vrij plotselinge stijging onder meisjes in de puberteit, gestart rond de tijd dat de smartphone in elke broekzak verdween.
"Trans zijn" werd, in een paar jaar tijd, een veelgenoemde verklaring voor wat tieners voelen als ze zich anders, somber, ongemakkelijk of niet-passend voelen. Voor sommigen klopt dat — voor de meesten is het iets anders dat onder die taal verstopt zit.
Social-media-invloed
TikTok-algoritmes leiden zoekers binnen dagen naar trans-content. Wie er even kijkt, ziet er ineens veel. Hoe meer woorden je aan gendergevoelens geeft, hoe groter ze worden.
Autisme en ADHD
Tot 35% van jongeren met genderdysforie heeft autisme of trekken ervan. Bij autisme voelt het lichaam vaak vreemd; gender wordt dan een verklaring waar het er geen is.
Trauma
Pesten, seksueel grensoverschrijdend gedrag, verlies of onveiligheid in de jeugd verandert hoe je naar je lichaam kijkt. Dat is reëel — en het is iets anders dan trans-zijn.
Depressie en angst
Wie zich rot voelt, zoekt een reden. "Ik ben in het verkeerde lichaam geboren" is een verklaring die makkelijk landt. Maar transitie pakt geen depressie aan.
Eetstoornissen
Beide draaien om walging van het eigen lichaam. Bij meisjes met anorexie of boulimie is de overlap met gendertwijfel groot. De vraag is welke onder de andere zit.
Identiteit zoeken
Puberteit is een zoekperiode. Dat is geen toeval — dat is de bedoeling. Je hersenen ontwikkelen door tot je 25e. Niet alles wat je nu denkt blijft je later.
Waarom niet zomaar naar een psycholoog of genderpoli?
Het lijkt logisch om met deze vragen naar een huisarts of psycholoog te gaan. Maar in de praktijk gaat dat traject vaak één kant op: de huisarts verwijst naar een psycholoog, de psycholoog naar een genderpoli, en daar staat de uitkomst grotendeels al vast — affirmatie, sociale transitie, en uiteindelijk vaak medische stappen.
Onderzoek doen naar wat er nog meer kan spelen wordt als "gatekeeping" gezien en is in veel klinieken in Nederland uit het protocol gehaald. Wie als jongere met genderdysforie binnenkomt, krijgt zelden te horen: "laten we eerst de depressie behandelen" of "laten we eerst kijken of dit aan trauma of autisme ligt".
Ook erover praten met vrienden of in online groepen werkt meestal averechts. Hoe meer woorden je aan je gevoelens geeft, hoe groter ze worden. Je verhaal wordt je identiteit, en je identiteit wordt je richting.
Wat wél werkt — voor iedereen, ongeacht je uitkomst
Ontwikkelingspsychologisch gezien is de puberteit een zoekperiode — dat is geen toeval, dat is de bedoeling. Je persoonlijkheid wordt gevormd door wat je doet, niet door wat je over jezelf zegt.
Bewegen
letterlijk elke dag iets
Vrienden in het echt
niet alleen online
Een baan of bijbaan
structuur en eigen geld
Een hobby
waar je hoofd uit gaat
Minder schermtijd
vooral van gender-content
Iets om naar uit te kijken
vakantie, festival, doel