Edward Jansen · Transspijt.nl · 7 maart 2026

Je voelt geen gender, je voelt dat er iets speelt

Voordat je instemt met een gender-traject: weet wat de signalen zijn dat er iets anders speelt dan een transgender-identiteit. Het ROGD-patroon, comorbiditeit en de juiste eerste vragen.

Lisa Littman beschreef in PLOS ONE (2018) een patroon van plotselinge genderdysforie rond de puberteit, vaak in clusters van vriendinnen, vaak na intensief sociale-media-gebruik, vaak bij jongeren met voorafgaande psychische problematiek. Dit "rapid-onset" patroon staat haaks op het beeld van levenslange, vroeg-kinderlijke dysforie waarop behandelprotocollen oorspronkelijk gebaseerd zijn.

Ayad, O'Malley en Marchiano beschrijven in When Kids Say They're Trans (2023) dat het gendernarratief voor veel jongeren werkt als een verklaringsmodel dat alles wat moeilijk is in één keer betekenis geeft. Dat het voldoening geeft, betekent niet dat het waar is.

Vragen om eerst te stellen: wanneer begon het, wat ging eraan vooraf, welke andere klachten zijn er, met wie praat je hierover online, hoeveel vrienden hebben dezelfde verklaring gevonden?